நான்
எனது நிழல்
மற்றும் கடவுள்
முடிவிலா உரையாடல்
நிசப்தம் எங்கள் மொழி
மூச்சுக் காற்று துவர்க்கிறது
சாளரம் வழியே குளிர் காற்று
மேகத்தை கடந்து மிதக்கும் போது
கலைந்து போனது கனவு....
***
நீண்டு கொண்டேயிருந்த
ஓர் நள்ளிரவில்
நானும்
கடவுளும்
எதிரெதிரே அமர்ந்து
தேநீர் அருந்திக் கொண்டிருந்தோம்
இன்றோ
நேற்றோ
நேற்று முன்தினமோ
உன்னை அனைவருக்கும்
அறிமுகப் படுத்துவேன்
என்று உரையாடிக் கொண்டிருக்கும்
கணத்தில்
கரைந்து போனார் கடவுள்!!
***
நான்
என்னை
நீக்கிய தருணத்தில்
கடவுள்
சற்றே அருகே வந்தார்.
***
தியானம்
அடர்ந்த நிசப்தம்
மெதுவாக மனக்குதிரையில்
தூரத்தில் அருவமாய்
கடவுள்
துரிதமாய் எட்டிப் பிடிக்குமுன்
விட்டுச் சென்றார்!
***
